Irlandia

Witajcie,

Ostatni tydzien bylam z rodzinka na wakacjach w Irlandii. Zawsze bylo to moim marzeniem i spelnilo sie. Mysle, ze bedziemy jeszcze tam wracac, bo mimo, ze nie jest to duzy kraj, jest tyle pieknych miejsc do zobaczenia, ludzie sa przesympatyczni, jedzenie, ku mojemu zaskoczeniu bylo super.

Nie lubie upalow, takze pogoda jak najbardziej mi odpowiadala. Nie przeszkadzaja mi te codzinne deszcze, jakos one nie pokrzyzowaly nam planow.

No jednym slowem moglabym tam zamieszkac ;)

Tymczasem zalaczam kilka fotek

Tu mieszkalismy

Dzieki codziennym deszczom i umiarkowanym temperaturom wszystko pieknie rosnie, a zielen ma cudny kolor

Stokrotki rosna wszedzie...

...nawet na starych murach

Widoki zapierajace dech

Juz tesknie za tymi miejscami.

Pozdrawiami zycze milego weekendu:) Kamilla

Czytelniczo

Witajcie,

Ostatnio u mnie w wolnym czasie glownie czytelniczo. Na robotki nie ma czasu, bo doszla praca w ogrodzie, takze jak juz sie usiade to tylko sily na czytanie pozostaja;) Czytam dwie ksiazki jednoczesnie.

Pierwsza to wspaniala powiesc biograficzna o Janie Karskim pt" Jan Karski, jedno zycie" napisana przez Waldemara Piaseckiego.
Jest to pierwszy tom z trzytomowej serii.

W pierwszym tomie poznajemy Jana Karskiego od momentu urodzenie az do wybuchu wojny. Dowiadujemy sie kim byla jego rodzina i przyjaciele, co go uksztaltowalo i wplynelo na to kim byl i o co walczyl.

Czytajac biografie tego wspanialego czlowieka zastanawia mnie to,ze jeszcze nikt nie podjal sie nakrecenia serialu o nim. Mysle, ze ta ksiazka bylaby wspaniala motywacja i inspiracja do tego.
Ksiazka tym bardziej interesujaca, bo uwzglednia cytaty i fragmenty wspomien samego Karskiego, a do tego wiele pieknych fotografii z prywatnych zbiorow.

Druga ksiazka, to obyczajowa powiesc Aniki Stelmasik "W cieniu paproci".

Niesamowicie napisana opowiesc o ludzkich samotnosciach, tesknotach, smutkach i radosciach jakie niesie codzinne zycie. Pieknie przedstawieni roznoracy bohaterowie, ich zycie jakze rozne, ale w pewnym momencie splata sie jedno z drugim. Ksiazka momentami bardzo smutna, przerazajaca, ale jednoczesnie dajaca nadzieje i motywujaca, aby nigdy nie rezygnowac z zycia.

Na koniec kilka zdjec z ogrodu

Hortensje w tym roku znowu mnie nie zawioda. Uwielbiam je fotografowac na kazdym etapie kwitnienia i o kazdej porze roku:)

Pozdrawiam serdecznie:)
Kamilla