Az mi trudno uwierzyc, ze ostatnio bralam udzial w zabawie u Maknety 1 czerwca.
Przylaczam sie dzisiaj do wszystkich dziergajacych i czytajacych.
Wracam z serwetka, ktora juz prawie ukonczona i z ksiazka , ktora zaczelam czytac wczoraj.
Ksiazka jest kontynuacja serii "Niepokorne" napisanej przez Pania Agnieszke Wojdowicz.
Pierwsze dwa tomy przeczytalam z wielka przyjemnoscia i nie moglam sie doczekac do tej czesci. Zamowilam jeszcze przed wyjazdem do Polski, a jak dotarlam do domu rodzicow to ksiazka juz na mnie czekala. Teraz czytam i delektuje sie.
Krotki opis i zcheta dla Was
Trzeci tom trylogii "Niepokorne" – opowiadającej o wyjątkowych kobietach, których zawiłe losy splatają się w scenerii młodopolskiego Krakowa. Eliza, Klara i Judyta spełniają swoje marzenia kosztem trudnych kompromisów, płacąc wysoką cenę za szczęście.
Kiedy wiosną 1905 roku Judyta Schraiber, Klara Stojnowska i Eliza Wiebracht po latach rozłąki spotykają się w Krakowie, każda z nich wydaje się wieść spokojne życie. To jednak tylko pozory. Judyta nie potrafi odpędzić wspomnień. Czuje się rozdarta: sądzi, że Wiedeń nie jest jej miejscem na ziemi, lecz boi się, by zawiedziony w swych uczuciach Max, którego miłości nie potrafi odwzajemnić, nie odebrał jej córki. Przełom przyjdzie w Zakopanem, gdzie malarka pozna nowe prądy artystyczne swojej epoki… i spotka się z Maurycym. Klara również nie czuje się szczęśliwa. Nie pogodziła się z ojcem; jej niekonwencjonalny związek z Andrzejem i bunt przeciwko konwenansom stanowią przeszkodę w osiągnięciu porozumienia. Klara skrywa też pewną polityczną tajemnicę. Z jej powodu, mimo trudnej sytuacji w Kongresówce, wciąż musi odwiedzać Warszawę, choć jest to coraz bardziej niebezpieczne. Czy to możliwe, aby los sprzyjał jedynie Elizie?
Pozdrawiam wszystkich tu zagladajacych, jak rowniez witam nowe obserwatorki:)
Do nastepnego razu, Kamilla
Książka intryguje, trzeba wpisać na listę... czekam na serwetkę. Pozdrawiam.
OdpowiedzUsuńPolecam cala serie, a serwetke bede pokazywac mam nadzieje za kilka dni:)
UsuńZgadzam się z Honoratą - seria bardzo intrygująca.
UsuńZaglądam na blog autorki i nabieram coraz większej ochoty na tę serię....
OdpowiedzUsuńSerdeczności zostawiam.
Ja tez systematycznie sledze wpis na blogu Pani Agnieszki , zawsze z wielka przyjemnoscia:) Polecam ksiazki:)
Usuńmusz ezapisac do przeczytania :)
OdpowiedzUsuńPolecam:)
UsuńBardzo jestem ciekawa tej serwetki :)
OdpowiedzUsuńZa kilka dni bede pokazywac:)
UsuńRobisz piękne robótki :) Ja też lubię czytać i polecam "A lasy wiecznie śpiewają" - czytam ją regularnie raz do roku, poleciła mi ja kiedyś moja kochana Babcia (bibliotekarka z zawodu i z zamiłowania). Miłego czytania i odpoczynku - K*)
OdpowiedzUsuńDziekuje za mile slowa. Ksiazke znam i posiadam, ale jeszcze nie przeczytalam jej w calosci, nawet niedawno myslalam, zeby do niej wrocic. Pozdrawiam serdecznie:)
UsuńNo to i ja zapisuję tytuł:) Serwetka wygląda ciekawie:) pozdrawiam
OdpowiedzUsuńKrysiu, szczerze polecam ksiazke, ale zaczniej od pierwszej czesci, bo cala seria jest piekna. Pozdrawiam serdecznie:)
UsuńCiekawa książka....też ją zapiszę:)
OdpowiedzUsuńWczoraj byłam w bibliotece po książki - bo jutro wyjeżdzam na wakacje i trzeba mieć co czytać no nie?:)
Skusiłam się na coś lekkiego - wzięłam trzy tomy serii owocowej Katarzyny Michalak:)
P.S. No i oczywiście serwetka wyłania się bardzo pięknie:)
piękna serweta :) pozdrawiam
OdpowiedzUsuńJuż widać że serwetka będzie piękna. Pozdrawiam :-).
OdpowiedzUsuńDziergać nie będę( Ty robisz to wspaniale)ale książkę muszę zdobyć!
OdpowiedzUsuńBardzo jestem ciekawa tej książki, dwa poprzednie tomy również czytałam z przyjemnością i zachwyciłam się prozą autorki. Nie mogę się doczekać, kiedy poznam losy Judyty. :)
OdpowiedzUsuń