"Dziewczynka w czerwonym plaszczyku" - Roma Ligocka

Witajcie,

Dzisiaj w ramach zabawy u Oxfordki

przedstawiam Wam ostatnio przeczytana ksiazke. Literka wyzwaniowa na ten miesiac jest "L"

Tytul: Dziewczynka w czerwonym plaszczyku
Autor: Roma Ligocka
Wydawnictwo Literackie, 2010 (wersja elektroniczna)
Ilosc stron: 291

Roma Ligocka jest polska malarka i pisarka , ktora urodzila sie w 1938 roku w Krakowie. Urodzila sie tuz przed wybuchem wojny i ta ksiazka jest wlasnie o tym jak te pierwsze lata zycia odcisnely sie pietnem na jej calym zyciu.

"Dziewczynka w czerwonym plaszczyku" jest ksiazka autobiograficzna. Autorka zostala zaproszona do obejrzenia premiery filmu "Lista Schindlera" i ogladajac film w malej dziewczynce rozpoznala siebie. To sklonilo ja do napisania tej ksiazki.

Rowniez byl inny powod i tu zacytuje fragment ze stony 290

"Autorka, majac swiadomosc, iz nigdy nie byla i nie bedzie w stanie wyrazic w dostateczny sposob wdziecznosci wobec calej rodziny Kiernikow,
pragnie ta ksiazka przyczynic sie do tego, by przetrwala pamiec o ludziach, ktorzy gotowi byli narazic wlasne zycie, by ocalic zycie innym."

Roma, jako mala, kilkuletnie dziewczynka, przebywa w krakowskim gettcie, patrzy jak codziennie ludzie cierpia zimno, glod, choroby i smierc. Male dzieci widza cierpienia i smierc najblizszych , a czesto same gina w bestialski sposob. Roma jest swiadkiem jak strzelano do ludzi, jak rzucono niemowleciem o ziemie. Krew lala sie ulicami kazdego dnia, a to nie moglo pozostac bez oddziwieku na psychike tak malego dziecka. Te wszystkie koszmary powracaja do niej we snach przez wiele, wiele lat.

Mozna smialo powiedziec, ze na przygladzie Romy widzimy w jak bestialski sposob zabrano dziecinstwo milionom niewimnnych dzieci. Roma przezyla, ale wielu z nich nie mialo tyle szczescia. Mimo, ze ona przezyla, to nie potrafila byc szczesliwa, bo zawsze wracaly do niej te koszmary. Obrazy z wojny, z getta spowodowaly, ze cale zycie walczyla z depresja i naduzywala lekow, co o malo nie przyplacila zyciem.

Jest to ksiazka, ktora na dlugo zapada w pamieci czytelnika. Dla kogos, kto nigdy nie musial zyc w czasach wojny , tym bardziej jest to trudne do uwierzenia przez co inni przechodzili, jak dramatyczne bylo zycie ludzi wczasach wojny. Bylo to zycie, w ktorym trzeba bylo kazdej minuty walczyc o przetrwanie. Romie i jej mamie udalo sie dzieki polskiej rodzinie, ktora ich ukrywala.

Dodatkowa ciekawostka jest fakt, ze Roman Polanski byl kuzynem autorki i rowniez on, jako maly chlopiec przewija sie we wspomieniach autorki.
Ksiazka zawiera wiele zdjec z prywatnych zbiorow autorki.

Czytajmy ksiazki autobiograficzne, literature faktu, bo dzieki takim ksiazkom uczymy sie historii, a tragedie jak ta nigdy nie zostana zapomniane i miejmy nadzieje, ze nigdy sie nie powtorza.

Pozdrawiam, Kamilla